Sunday, January 21, 2018

News

News

Almost 90 farmers, activists killed under Duterte

 

Hundreds of national minorities, Moro and Lumad marched to Mendiola today to demand justice for the killing of Obillo Bay-ao, a 19 year-old Lumad farmer killed by suspected military elements last September 5. “We cannot allow this reign of impunity to continue. We demand justice and an end to the killing spree. Almost 90 farmers were killed under the Duterte regime. Thousands more were killed in the war against drugs.”

“Duterte has no regard and respect for human rights. He allowed state forces to turn the country into a killing field. As the government vows to intensify its triple war against the people – Oplan Tokhang, Oplan Kapayapaan, Martial Law in Mindanao and the all-out war in Marawi, we see no end to the state-sponsored killings and atrocities,” said Danilo Ramos, chairperson of KMP.

 

Guinhulngan killing fields

In Guinhulngan, Negros Oriental, eight farmers and activists were killed from July to September this year. The successive killings of civilians is seen as military retaliation to the NPA ambush on Guinhulngan PNP last July 21, 2017. According to witnesses, the series of killings have the same pattern — with masked riding-in-tandem as perpetrators.

The victims of extra-judicial killings in Guinhulngan from July 23 to September were identified as: Glenn Absin, July 23, 2017 Poblacion, Guihulngan; Alberto ‘Leboy” Tecson, July 24, 2017 Danilo Salazar, July 28, 2017; Rene Faburada, August 4, 2017;  Leodegario Benero Jr., August 17, 2017; Marlyn Vidal, August 26, 2017; Oscar Asildo Jr., August 30, 2017.

Peasant leader Luardo Yac, 59, of Kaugmaon-KMP who survived the Sept. 1, 2017 frustrated killing against him was shot dead last Sept. 7 while he was on the way home from a hospital in Dumaguete.

Tecson was the vice-chairperson of Pamalakaya- Guihulngan. Asildo Jr.  was a Bayan Muna organizer and a local employee of Department of Education Division Office in Guihulngan.

Habal-habal driver Rolan Pacunla who was shot last August 26, 2017 survived the attack against him. Also under threat are Marilou Alangilan and Cenona Estrada, leaders of Kaugmaon-KMP; health worker Josephine Saguran; PISTON members Harry Cantilla and Florante Burdado and Lorna Tecson, widow of Alberto Tecson. Other members of progressive people’s organizations and their families are also being threatened.

The Kilusang Magbubukid ng Pilipinas chapters in Negros and Cebu, the National Federation of Sugar Workers and local church-based organizations has organized a Fact-Finding Mission to uncover the truth and demand justice on the killings in Guinhulngan.

 

Mindanao deaths 

In Southern Mindanao region alone, 47 were killed, majority of the victims were farmers and indigenous peoples. Compostela Valley province was dubbed as ‘valley of death’ with the rising number of farmers killed under this administration. Obillo Bay-ao was the latest victim

Roger Timboco, 32, Mansaka, was shot dead by suspected agents of 71st IBPA while waiting for passengers at a habal-habal terminal in Mawab, Compostela Valley, last August 23, 2017. Timboco was an active member of peasant group Kahugpungan sa mga Maguuma sa Maco ComVal (KAMMAO). He was also an active supporter of Madaum Agrarian Reform Beneficiaries, a staunch peasant rights’ activist and human rights defender.

Last Sept. 2, peasant couple Jezreel Arrabis, 40, and wife Dalia Arrabis, 38, residents of Purok 6, Barangay Tamayong Calinan District, Davao City were shot dead by suspected agents of combined units of 84th and 3rd Infantry Battalion Philippine Army (IBPA) in front of their house.

Early this month, farmers and indigenous peoples from interior villages in Davao del Norte were forced to evacuate after heightened military operations and indiscriminate aerial bombings.

“The 271-billion combined budget of the Armed Forces of the Philippines and the Philippine National Police will be used as Duterte’s war budget. Our own taxes will be used to kill Filipinos,” said Ramos.

The peasant group said “the constant goading and support of the United States government to Duterte’s wars intensifies Oplan Kapayapaan and human rights violations in the Philippines,” Ramos said.

Tomorrow, farmers and national minorities joining the Sandugo Lakbayan 2017 groups will troop to the U.S. Embassy to demand an end to the U.S. war of terror in Marawi and Duterte’s Martial Law in Mindanao. ###

 

Reference: Danilo Ramos, 09974182478, 0922-7605706

Ipinahayag sa GREEN SONA 2017

Agosto 11, 2017

Miriam College, Quezon City

Antonio Flores, Kilusang Magbubukid ng Pilipinas

 

Marami ang nagsasabi na mayaman ang Pilipinas subalit naghihirap ang mamamayang Pilipino. May katotohanan ito dahil kahit sagana sa mga likas na yaman ang ating bayan, nananatiling mahirap, nagugutom at nagdudusa pa rin ang marami nating mga kababayan.

Kabilang sa pinakamayamang lugar sa ating bansa ang Mindanao, tinatawag din na Lupang Pangako. Subalit ngayon, nakapailalim ang Mindanao sa Martial Law at lalo pang tumindi ang nararanasang kahirapan ng ating mga kababayan doon.

Nasa isla ng Mindanao ang pinakamalalaking plantasyon sa Pilipinas. Libu-libong ektaryang lupain ang nasasaklaw bilang taniman ng goma, saging, pinya at oil palm.

Ang mga dating lupang sakahan at lupang ninuno na binubungkal ng ating mga magsasaka at tinitirhan ng ating mga katutubo ay napalitan na ng mga plantasyon na nasa kontrol ng malalaking lokal at dayuhang agrokorporasyon.

Kung dati-rati ay pagkain – palay, mais, gulay ang nakatanim sa ating mga lupain, ngayon ay mga pananim na pang export na ang sumakop sa lupain ng mga magsasaka at katutubo. Mga malalaking dayuhang kumpanya gaya ng Dole Philippines ng U.S., Del Monte at Sumifru ng Japan ang nakikinabang sa ating lupain at likas na yaman.

Malalawak na lupain pa ang tinatarget sakupin sa planong higit na pagpapalawak o ekspansyon ng mga plantasyon. Kabilang dito ang ekspansyon ng oil palm plantations.

Isang milyong ektaryang grasslands sa Mindanao ang unti-unting itinatransporma upang maging oil palm estates gaya ng ginagawa sa Sultan Kudarat, North Cotabato, at mga rehiyon ng CARAGA at Northern Mindanao.

Ang mabilis at nakakaalarmang pagpapalawak sa mga plantasyon ang nagtutulak sa higit na kahirapan sa mga magsasaka. Inaalisan ng karapatan sa lupa at kabuhayan, at pinapalayas pa ang mga magsasaka at katutubo.

Ang pagpapalawak pa ng mga plantasyon ang isa sa mga dahilan ng papatinding kawalan ng lupa ng mga magsasaka. Itinataboy at pinapaalis sa kanilang lupang sakahan ang mga magsasaka. Samantalang ang mga manggagawang bukid naman na nagtatrabaho sa mga plantasyon ay nanatiling mahirap, nakakaranas ng mala-aliping kalagayan at nakalantad sa mga delikadong kondisyon sa paggawa. Ang paglawak ng mga plantasyon ay nakakasira din sa kalikasan. Libu-libong ektaryang taniman ang binubuhusan ng mga agro-kemikal, pataba, pestisidyo na unti-unting lumalason sa lupa at katubigan.

Oil Palm sa Pilipinas

Noong 1950s nagsimula ang pagtatanim ng oil palm sa Pilipinas, partikular sa Sultan Kudarat sa isla ng Mindanao. Naitayo rin noon ang Menzi Agricultural Corp. sa Basilan sa Zamboanga. Dekada 1960s nang  maitayo ang plantasyon ng oil palm ng Kenram Industries na may 1,100 ektaryang nucleus farm at 3,000 ektaryang outgrower farm sa Sultan Kudarat.  Noon din naitayo ang unang 20-ton capacity palm oil mill.

May mga konsentrasyon rin ng oil palm production sa CARAGA, Socksargen, Bohol at Palawan. Mayroon din Compostela Valley at Bukidnon.

Sa oil palm nagmumula ang palm oil at palm kernel oil. Tinataya na 120 hanggang 130 puno ng oil palm ang maitatanim sa isang (1) ektaryang lupa. Ang isang ektaryang lupa na natataniman ng oil palm ay makakalikha ng apat  hanggang 5.5 tonelada ng crude palm oil.

Ang isang plantasyon ay nangangailangan lamang ng 2 hanggang 3 katao bawat ektarya para magtanim ng oil palm. Binubuhusan din ng maraming kemikal ang lupa sa mga plantasyon ng oil palm. Karaniwang ginagamit ito ang Paraquat ng Syngenta

Noong 1981, panahon ng diktaduryang Marcos, ang National Development Corporation ay nakipag-sosyo sa Guthrie Malaysia at nagtayo ng 4,000 ektaryang taniman ng oil palm sa Agusan del Sur sa CARAGA. Ito na ngayon ang Filipinas Palm Oil Plantation Inc., ang pinakamalaking plantasyon ng oil palm sa bansa.

Noong 2003, binalangkas ng gobyerno ang Philippine Oil Palm Development Plan 2004-2010 upang gamitin ang oil palm bilang “strategic crop for food security, poverty alleviation and employment generation.”

Papalawak ng papalawak ang nasasaklaw ng plantasyon ng oil palm. Pinakamalaking ekspansyon sa CARAGA (35 porsyento) at sa SOCSKSARGEN (30 porsyento) ng kabuuang produksyon.

Noong 2009, may 45,608 ektaryang lupain ang natataniman ng oil palm. Noong 2012, may 56,641 ektaryang lupa sa buong bansa ang natataniman ng oil palm. Noong 2013, ang API at Agumill Inc. ay nagtatarget ng ekspansyong na 20,000 ektaryang taniman ng oil palm.

Nitong 2016, nabuo ang Philippine Roadmap on the Oil Palm Industry 2016 – 2023 na tumatarget ng mahigit isang milyon ektaryang potential production areas (PPAs) ng oil palm na ibinubukas sa mga lokal at dayuhang negosyante.

Itinutulak ng DENR ang kumbersyon ng mahigit walong (8) milyong ektarya ng mga ‘tiwangwang’ at ‘di-produktibong’ lupa sa bansa upang maging mga plantasyon ng oil palm. Tinatarget ng gobyerno ang mas marami pang proyektong PPP sa sektor ng agrikultura at sa industriya ng palm oil. Nais ng gobyerno na pantayan ang Indonesia sa antas ng produsyon ng oil palm.

Nitong Nobyembre 2016, pinayagan na ni Pangulong Duterte ang pagsaklaw ng 80,000 ektarya sa bansa para sa ekspansyon ng oil palm plantation ng mga negosyo mula sa Malaysia. Maari pa itong umabot sa 300,000 ektarya kapalit ng $63 million investments.

Pagtatanggol sa lupa at paglaban sa ekspansyon ng oil palm plantations

  1. Opol, Misamis Oriental

Matagal nang nilalabanan ng tribong Higaonon sa Opol, Misamis Oriental ang pang-aagaw sa kanilang lupang ninuno na kinamkam ng A. Brown Inc., Nakeen Development Corp. (Nakeen) at A. Brown Energy Resources Development, Inc. (ABERDI) sa mga barangay ng Tingalan at Bagocboc sa Opol.

Naglunsad ng mga petisyon, protesta, dayalogo sa mga ahensya ng gobyerno, International Fact-Finding Mission at marami pang pagkilos ang mga katutubo. Hindi tumigil ang mga katutubo sa pagtatanggol sa kanilang lupa. Si Gilbert Paborada, lider magsasaka at katutubo ay pinaslang noong Disyembre 2012, ilang buwan matapos ang IFFM na inilunsad ng KMP at iba pang organisasyon. Napatunayan ng IFFM na walang permit ang ABERDI para mag-operate at ipinaabot ito sa DENR subalit walang ginawang aksyon ang gobyerno. Patuloy ang ating panawagan na isara ang oil palm plantation ng ABERDI.

Nagkaroon ng Congressional Onsight hearing ang House Special Committee on Cultural Minorities noong 2014 kaugnay sa kalagayan ng tribong Higaonon, mga dayalogo sa Department of Environment and Natural Resources.

Noong Nobyembre 2015, naglunsad ng Street Conference ang KMP at pinagtibay ang kaisahan na tutulan ang ekspansyon ng oil palm sa Pilipinas. Noong Hulyo 2016, sa isang dayalogo sa DENR, muli nating ipininanawagan ang pagsasara ng ABERDI dahil walang batayan para magpatuloy ang pagtatanim at pag-proseso nila ng oil palm sa Opol, Misamis Oriental.

  1. Filipinas Palm Oil Plantation Inc (FPPI) sa Agusan del Sur

Nagkakampanya rin ang mga agricultural workers sa plantasyon ng National Guthrie Estates Inc. (NGEI) at National Guthrie Philippines Inc. (NGPI) na maipawalambisa ang kanilang Agribusiness Venture Agreement sa Filipinas Palm Oil Inc., isang Filipino-Indonesian na plantasyon ng oil palm na sumasaklaw sa 8,000 ektaryang lupa sa San Francisco at Rosario sa Agusan del Sur. Nasa Agusan del Sur din ang Agusan Plantations Inc., isang Filipino-Singaporean na oil palm plantation sa 1,800 ektaryang lupa.

Noong 1988, ipinarenta ng kooperatiba ng mga magsasaka ang lupa sa Filipinas Palm Oil Plantation Inc. (FPPI) sa isang 25-year lease agreement. Ang NGPI ay nagparenta ng higit 3,900 ektarya at ang NGEI ay nagparenta ng 3,500 ektarya sa FPPI.

Matapos higit dalawang dekada, napatunayan ng mga magsasaka na dehado at lugi sila sa pinasok na lease agreement sa FPPI. Nagkakasakit din ang maraming mga manggawa sa plantasyon. Noong 2013, naggiit ang mga agrarian reform beneficiaries (ARBs) ng NGPI na umalis na sa kontrata sa FPPI dahil sa masahol na sitwasyon sa plantasyon. Ang mga herbicide sprayers sa NGPI ay kumikita lang ng P150-P200 kada araw depende sa quota. Ang mga contractual na harvester ay binabayaran lang ng dalawang piso (Php2) kada fruit bunch o average na Php100 kada araw. Bukod sa mababang sweldo, ang mga manggagawa sa plantasyon ay hindi rin nakakatanggap ng mga benepisyo gaya ng Philhealth, SSS at iba pang benepisyo na nasa Labor Code.

Ang NGPI multipurpose cooperative ay may 1,153 agrarian reform beneficiaries at ang NGEI multipurpose cooperative ay may 937 agrarian reform beneficiaries.

  1. Paglaban sa militarisasyon at human rights violations

Ang mga erya ng plantasyon at iba pang lugar sa Mindanao ay militarisado. Sa CARAGA region kung saan naroon ang 15,000 ektaryang oil palm plantation, mayroong siyam (9) na full batallions ng Armed Forces of the Philippines at mga grupong paramilitary.

Sa CARAGA din, noong 2014 – 2015, may labingsiyam (19) na biktima ng pamamaslang o extrajudicial killings, pito dito ay (7) ang Lumad at labindalawa (12) ang mga magsasaka. Marami pang kaso ng harassment, trumped-up criminal charges at iba pa. Libu-libo rin ang nagbabakwet dahil sa militarisasyon.

Ang mga tribal o Lumad schools na nagtuturo ng likas-kayang agrikultura o sustainable agriculture sa mga katutubo ay hinaharass din ng mga militar.

  1. Mapaminsalang epekto ng oil palm

Ayon sa Center for Science in the Public Interest, ang oil palm plantations ay gumagamit ng halos 25 iba’t-ibang klase ng pesticides, kabilang dito ang Paraquat, isang highly toxic herbicide na gawa ng Syngenta. Ito ay ipinagbabawal na sa 32 bansa kasama ang Switzerland kung saan nakabase ang Syngenta. Ang Paraquat ay nakakasama sa kalusugan, nakakasira sa internal organs, adrenal glands, central nervous system at nagiging sanhi ng multi-organ failure. Nakakasama din ito sa balat at mata at iniuugnay sa mga kaso ng kanser at Parkinson’s disease. Sa mga plantasyon ng oil palm, gumagamit din ng Carbofuran, isang highly-toxic carbamate pesticide na ipinagbawal na ng U.S. Environmental Protection Agency.

Sa Opol, Misamis Oriental, madalas na nagkakasakit ang mga residente at inuugnay nila ito sa mga kemikal na gamit ng A Brown’s sa oil palm plantation. Gayundin sa mga plantasyon ng Filipinas Palm Oil, may mga manggagawa na ang nabulag at nagkasakit sa liver. Nalalason din ang mga ilog at lupa sa mga komunidad malapit sa mga plantasyon.

Ang monocropping o monoculture ang nakakasama rin sa balance ng ekolohiya ng lupa at sa tradisyunal na pagsasaka at pagtatanim sa mga komunidad.

Paglaban ng mga magsasaka at mamamayan

Tinatarget ng gobyernong Duterte na palakihin sa 200,000 ektarya ang natataniman ng oil palm sa buong bansa.

Sa Palawan, binabalak ng Dubana Resources Development Corp. ang 10,000-hectare oil palm plantation sa mga bayan ng Aborlan at Berong para umano maabot ang import demands ng bansa para sa 2017. Mainam umano ang Mindanao at Palawan sa pagtatanim ng oil palm dahil sa klima nito. Mayroon nang 12,000 ektaryang plantasyon ng oil palm sa Palawan na pinapatakbo ng Agumill.

Ang Alif Company ng Malaysia ay nagbabalak na maglagak ng isang bilyong dolyar na investment para sa oil palm sa Pilipinas. Sasaklaw ito sa 128,000 ektaryang lupa sa Agusan del Sur na sakop ang mga lupang ninuno o ancestral lands.

 

Kailangan ng malakas na pagkakaisa at paglaban ng mamamayan laban sa pagpapalawak ng oil palm plantations sa bansa.

 

Kailangan ang higit na kampanya para sa tunay na reporma sa lupa, pagbuwag sa monopoly sa lupa ng mga haciendero at plantasyon. Kailangan ang libreng pamamahagi ng lupa, tunay na pag-unlad ng kanayunan at pambansansang industriyalisasyon. ###

Adyenda ng mga Magsasaka sa gobyernong Duterte

Isang taon ni Duterte: Puro pangako, walang pagbabago

Sa pag-uumpisa ng panunungkulan ni Pangulong Rodrigo Dutere noong nakaraang taon, tinipon ng malawak na hanay ng magbubukid, mangingisda, manggagawa sa agrikultura, kababaihan at kabataang magsasaka, at iba pang masang anakpawis sa kanayunan,ang kanilang pangkalahatan at partikular na mga kahilingan bilang bahagi ng kabuuang People’s Agenda ng mamamayan na isinumite sa Malacanang.

Lalo na sa panahong na nagtapos na ang bisa ng bigo at huwad na Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP), isang mayor na kahilingan ng kilusang magbubukid at ng mamamayan sa administrasyong Duterte ang pagdideklarang urgent o kagyat ng pagsasabatas ng Genuine Agrarian Reform Bill (GARB) na naglalayong saklawin ang lahat ng lupaing agrikultural sa bansa at ipamahagi nang libre sa mga magsasakang wala o kulang ang lupa. Sa una pa lang, alam ni Pangulong Duterte ang pangangailangan ng isang bago at tunay na programa sa reporma sa lupa.

Matagal nang ipinaglalaban ng mga magsasaka ang isang reporma sa lupa na tunay na magbibigay ng katarungang panlipunan sa masang anakpawis sa kanayunan at magwawakas sa monopolyo sa lupa at sa iba’t ibang tipo ng pyudal at malapydudal na pagsasamantala na siyang pinag-uugatan ng  kanilang kahirapan at kagutuman.

Ang mga pangako ni Duterte para sa makabuluhang reporma noong panahon ng eleksyon, ang kanyang bakgrawnd sa pakikipagmabutihan sa hayag na demokratikong kilusang masa at maging sa mga rebolusyonaryo noong alkalde pa lamang siya ng Davao City, ang kanyang pagpipresentang sosyalista, makakaliwa, o kontra sa dayuhang kapangyarihan, ang paghirang ng mga progresibo sa ilang ahensya ng gobyerno at ang ibinigay niyang komitment sa muling pagbubukas ng usapang pangkapayapaan, ang naging tungtungan para seryosong hamunin ng kilusang magbubukid ang bagong administrasyon na magpatupad ng tunay na reporma sa lupa at pambansang industriayalisasyon.

Ilan sa mga kaugnay na panawagan ng militanteng mga organisasayong magbubukid para sa unang 100 araw ng gobyernong Duterte ang pagbabasura sa mga tangka na palawigin o muling buhayin ang kontra-magsasakang CARP o CARPER;  ang pag-rebyu at pagpapatigil sa mga inilabas na Land Use Conversion Order;ang pagwawasto sa bogus na pagpapatupad ng nakaraang administrasyon sa pamamahagi ng Hacienda Luisita sa mga magsasaka; at ang kagyat na pamamahagi ng iba pang mayor na hacienda at landholdings sa bansa, gaya ng 2,900 ektaryang Hacienda Dolores sa Pampanga, 3,100 ektaryang Fort Magsaysay sa Nueva Ecija, 8,650 ektaryang Hacienda Looc sa Batangas, 40,000 ektaryang Yulo King Ranch sa Palawan, 5,000 ektaryang Eduardo Cojuangco Jr. Estate sa Negros, at marami pang iba.

Ilang ulit nang lumagpas ang unang isang daang araw ng gobyernong Duterte at papatapos na nga unang taon nito. Para sa mga Pilipinong magbubukid, malinaw na hanggang ngayon ay wala pa ring makabuluhan o tiyak na pambansang patakarang naitatakda ang Pangulo para sa isang bago at tunay na programa sa reporma sa lupa. Nakatayo pa rin ang malalawak na hacienda at plantasyon sa bansa kagaya ng Hacienda Luisita. Wala pa ring malinaw o kategorikal na deklarasyon ang Malacanang na kinikilala nito ang karapatan ng mga magsasaka na magbungkal ng lupa at magtanim nang ayon sa kanilang pangangailangan.

Sa isang banda, malugod na sinalubong ng mga magbubukid at ng demokratikong kilusang masa ang pagkakahirang kay Rafael “Ka Paeng” Mariano bilang kalihim ng Department of Agrarian Reform (DAR). Sa kauna-unahang pagkakataon, isang lider-magsasaka ang naitalaga para pamunuan ang departamentong nakilala sa mahabang panahon bilang tagapagpatupad ng kontra-magsasakang mga programa. Ibinukas ng bagong pambansang pamunuan ng DAR ang tarangkahan nito sa mga samahan ng magsasaka at nagsikap na i-ayon ang mga gawain nito sa pagtataguyod sa karapatan sa lupa ng mga nagbubungkal.

Gayunman, malalim na nakaangkla pa rin sa imperyalistang neoliberal na mga patakaran ang pangkalahatang tunguhin sa ekonomya ng gobyernong Duterte. Ang pakete ng mga programang itinutulak ng mga economic manager ng Malacanang para sa pagsusubasta ng malalawak na lupain sa dayuhang mga korporasyon, pagpapatupad ng mga Private-Public Partnership project sa imprastraktura, ekoturismo at enerhiya, pagsusulong sa pinasyalisasyon sa agrikultura, pagtataguyod sa liberalisasyon sa kalakalan ng produktong agrikultural, pagkunsinti sa mapanirang pagmimina at pagtotroso, ay nananatiling malalaking balakid sa makatarungang mga mithiin ng mga magsasaka at sa anumang positibong pagsisikap ng bagong DAR.

Gayundin, ang patuloy na kawalan ng isang bago at tunay na batas at programa para sa reporma sa lupa, o ang pag-iral pa rin ng maka-panginoong-maylupang mga probisyon ng CARP, ay nakapagtatakda ng kongretong mga limitasyon sa pagpapatupad ng maka-magsasakang mga layunin ng DAR sa ilalim ni Secretary Mariano. Idagdag pa rito ang tahasan at marahas na pagsuway ng malalaking panginoong maylupa at dayuhang agro-korporasyon, kasapakat ng mga lokal na burukrata, pulis at militar, sa mga kautusan ng bagong DAR.

Sa tulak na rin ng kilusang magbubukid, positibong naipatatawag ngayon ni Duterte ang mga pulong ng Presidential Agrarian Reform Council (PARC) matapos ang sampung taong pagkakabalaho ng mga ito sa ilalim ng dalawang nagdaang administrasyon. Subalit, kapansin-pansin ang mabagal pa ring paglalabas nito ng mahahalagang desisyong pumapabor sa mga magsasaka.

Hindi pa rin, halimbawa, naipipinal ang ipinangako ni Duterte na Executive Order na nagtatakda ng dalawang-taong moratoryum sa kumbersyon ng mga lupang sakahan, habang agresibo namang nangangampanya ang malalaking panginoong maylupa at ang mga economic manager ng Malacanang laban dito. Nakabinbin pa rin ang desisyon sa panawagan ng mga agrarian reform beneficiary para sa kondonasyon ng mga utang sa amortisasyon sa lupa.

Samantala, bagama’t binawi na ng PARC ang isang iskemang Stock Distribution Option (SDO) sa Negros at isang kontratang Agribusiness Venture Agreement (AVA) sa Mindanao, nananatili ang pagsasamantala at pagpapahirap sa libu-libong magsasaka at manggagawang bukid sa marami pang SDO, AVA, leaseback, contract growing, corporative scheme, block farming, at aryendo. Ang malalawak na tubuhan at plantasyon ng saging, pinya,  palm oil, rubber, at iba pa, ay karaniwang umiiral pa rin sa ilalim ng ganitong mapanlinlang, mapanghati, at mapangamkam na mga kalakaran.

Ang usapang pangkapayapaan sa pagitan ng gobyernong Duterte at ng National Democratic Front of the Philippines na napasimulan noong nakaraang Agosto 2016 ay kinilala ng kilusang magbubukid bilang isang mahusay na pagkakataon para maisulong ang mga panawagan ng sektor. Ang pagsasalubong ng magkabilang panig sa prinsipyo ng libreng pamamahagi ng lupa noong ikaapat na round ng peace talks ay isang mahalagang pag-usad sa pagbabalangkas ng Comprehensive Agreement on Social and Economic Reforms (CASER) partikular kaugnay ng mga probisyon nito sa Agrarian Reform and Rural Development.

Ang pagkakaudlot, kung gayon, ng ikalimang round ng pormal na negosasyon noong nakaraang buwan, na dulot ng maniobra ng mga militarista at tutang neoliberal sa gobyerno, ay isang malinaw na paghadlang sa pagbubuo ng mahahalagang repormang sosyo-ekonomiko. Nagbibigay ito ng malaking dahilan para pagdudahan ang sinseridad ng gobyernong Duterte sa pagresolba sa ugat ng armadong tunggalian sa bansa at sa paghahangad ng tunay at makatarungang kapayapaan para sa mamamayan.

Isa lamang ito sa mga palatandaan ng sistematikong pagbigo ng kampo ng malalaking panginoong maylupa, burgesya komprador at imperyalistang kapangyarihan sa mga panawagan ng mga magsasaka at mamamayan para sa tunay na reporma sa lupa at pambansang industriyalisasyon.

Sa kabila ng mga postura ni Duterte na tumutuligsa sa dominasyon ng imperyalistang US at ng mga salita sa plano di umano ng gobyerno na magsulong ng nagsasariling patakaran sa ekonomya at relasyong panlabas,  walang pang makitang kongretong mga hakbang kaugnay nito ang mamamayan. Nakapaloob pa rin ang bansa sa di-pantay ng mga kasunduang panlabas sa kalakalan at militar gaya ng Worl Trade Organization (WTO),  Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC), ASEAN Free Trade Agreement (AFTA), ASEAN Integration, Enhanced Defense Cooperation Agreement, at iba pa.

Bagama’t nag-isyu na kamakailan ng isang Executive Order ang Malacanang na nagpapalawig sa bisa ng Quantitative Restriction sa imported na bigas, nananatili ang pagsandig ng gobyerno sa importasyon ng pangunahing pagkain ng Pilipino. Imbes na magsulong ng komprehensibong programa sa pagpapaunlad sa pambansang produksyon ng palay, pagbibigay ng suportang serbisyo sa sakahan tulad ng subsidyo sa butil, libreng irigasyon, at pagpapababa ng presyo ng langis at iba pang gastos sa produksyon, patuloy ang pagtalima ng gobyerno sa neoliberal na imposisyon ng WTO sa kalakalan at agrikultura. Patuloy nitong sinasadlak ang kabuhayan ng mga magsasaka, nilalagay sa panganib ang seguridad sa pagkain ng bansa, habang pinasasahol ang operasyon ng kartel sa bigas at ismagling.  Dagdag pa, saklaw pa rin ng papasahol na patakaran sa importasyon ang iba pangproduktong agrikultural gaya ng asukal, gulay, isda, manok, karneng baboy at baka, na patuloy na nagpapaliit sa kita ng lokal na mga prodyuser at nagpataas pang lalo sa presyo ng pagkain.

Sa puspusang pangangampanya ng kilusang magbubukid, naitulak ang Kongreso na magtaktakda ng pambansang badyet sa libreng serbisyong irigasyon para sa taong 2017 habang nakasalang naman sa Senado at Mababang Kapulungan ang mga panukalang batas para rito. Gayunman, sistematikong nanlilito ang National Irrigation Authority para maikutan ang alituntunin sa pagpapatupad sa libreng irigasyon na siya rin mismo ang nagbalangkas. Bukod dito, obligado pa ring bayaran ng mga magsasaka ang nagpatung-patong nang back account sa irigasyon sa kabila ng malakas na panawagan para burahin na ang mga ito.

Ang P85 bilyong coco levy fund ay hindi pa rin naibabalik sa mga magsasaka sa niyugan habang tusong itinutulak pa rin ang pribatisasyon nito ng mga maka-panginoong-maylupang mambabatas at ng mga kroni at oligarko na dati nang nagpasasa sa pondong ito. Patuloy pa ring kinukopo ng malalaking plantador at negosyante sa produksyon ng asukal ang Sugar Amelioration Fund na dapat ay nakalaan para sa mga manggagawa sa tubuhan at asukarera.

Ang mga biktima ng kalamidad gaya ng Yolanda ay hindi pa rin nabibigyan ng tunay na ayuda. Mas masaklap, patuloy silang naitataboy sa dati nilang mga komunidad sa baybayin at iba pang lugar dahil sa mga patakarang gaya ng no-build-no-dwelling-zone na pawang kasangkapan ng mga pribadong negosyo sa pangisdaan, ekoturismo at pagmimina para sa pangangamkam ng lupa at katubigan.

Patuloy na pinahihirapan ng mga umiiral na patakaran at batas sa pangisdaan ang masang mangingisda sa buong kapuluan. Ang inamyendahang Fisheries Code ay ginagamit pa rin para sa pagkontrol at pagmonopolyo sa karagatan at iba pang pangisdaan ng malalaki at dayuhang negosyante sa pangisdaan. Dumarami ang proyektong PPP sa reklamasyon sa mga baybayin na di lamang nagpapalikas sa mga mangingisda kundi nagpapahamak sa kalikasan.

Hanggang sa ngayon, wala pa ring aktuwal na napaparusahan sa mga nagpakana at kasapakat ng dating Pangulong BS Aquino sa pork barrel scam na walang-kahihiyang ginamit ang ngalan ng mga magsasaka para dambungin ang pera ng bayan. Ganito rin ang lagay ng iba pang mga kaso ng korapsyon kagaya ng maanomalyang Emergency Shelter Assistance na dapat ay para sa mga biktima ng Yolanda.

Ang lahat ng ito ay sapat na upang isalarawan ang kabiguan ng administrayong Duterte sa maagap at mapagpasyang pagpapatupad ng reporma para sa kagalingan ng mga magsasaka at mamamayan. Kaya naman nagpapatuloy ang militanteng kilusan ng mga magbubukid sa kanayunan upang igiit ang kanilang karapatan sa lupa at kabuhayan.

Subalit, gaya ng kalagayan sa ilalim ng nagdaang administrasyon, ang mga nakikibakang magsasaka sa kanayunan ang pangunahin ding target ng nagpapatuloy na pasismo ng estado. Ang Oplan Kapayapaan ng rehimeng Duterte ay gaya lamang din ng pinalitan nitong Oplan Bayanihan ng rehimeng US-Aquino o ng Oplan Bantay Laya sa panahon ni Arroyo. Nagpapatuloy ang militarisasyon sa kanayunan lalo na mula nang magdeklara ang Armed Forces of the Philippines ng all-out war noong Pebrero. Sa kasalukuyan, humigit-kumulang ay 65 na ang magsasakang biktima ng pamamaslang. May mga naiulat na ring mga kaso kung paano ginagamit ang gera kontra droga laban sa hanay ng mga magsasaka.Nagpapatung-patong na rin ang mga kaso ng harasment, iligal na pang-aaresto at pagpapakulong, at pagpapalikas sa mga buu-buong komunidad ng magsasaka at katutubo dahil sa tumitinding operasyong militar sa mga nayon.

Ibayo pa itong lumala matapos magdeklara ng batas militar si Duterte sa buong Mindanao noong Mayo 23. Terorismo ng mga grupong Maute at iba pang ikinakabit sa ISIS di umano ang target ng martial law subalit malinaw na ang terorimo mismo ng AFP at PNP ang pangunahing siyang nagdudulot ng karahasan at kaguluhan sa Marawi at karatig na mga lugar. Ilang daang sibilyang Moro, magsasaka at mamamayan ang nasalanta ng araw-araw na pambobomba na humantong na sa isang krisis humanitarian at ekonomiko. Ang presensya ngayon ng pwersang Amerikano sa Mindanao para di umano tumulong sa laban sa terorismo ay lubhang nakababahala at nagpapatunay lamang sa gawa ni hindi pa nakakawala ang rehimeng Duterte sa tanikala ng imperyalistang US.

Noong Mayo, pinuri ng marami ang pagpunta ni Duterte sa Mendiola para sabihin sa mga nagkakampuhang magsasaka mula sa Madaum Agrarian Reform Beneficiaries Inc. (MARBAI) mula sa Tagum City na suportado niya ang kanilang pagkilos para ma-okupa ang lupa sa Lapanday na matagal nang ipinagkakait sa kanila. Ilang araw matapos nito, matagumpay na napasok ng daan-daang magsasaka ang lupain sa Lapanday at hanggang ngayon ay nakapusisyon sila doon at naglulunsad ng kilusang bungkalan. Ang tagumpay na ito ay hindi makakamit kung hind naging malawak at malakas ang pagkilos ng mga magsasaka at ang suporta sa kanila ng iba pang sektor. Ang sustenidong pagkilos na ito ang nagtulak kay Duterte na sumang-ayon sa kanilang kahilingan.

Sa ganitong diwa isinusulong sa pambansang saklaw ng kilusang magbubukid ang kasalukuyang kampanya at kilusan para buwagin ang mga hacienda at plantasyon sa bansa at sama-sama itong bungkalin at pakinabangan. Bagamama’t puspusang ikinakampanya ang pagsasabatas sa GARB o ang pagtitibay ng CASER, o ang patuloy na paghamon kay Duterte at paniningil sa kanyang mga pangako, sadyang hindi na hihintayin pa ng mga magsasaka, manggagawang bukid, katutubo, at iba pang masang anakpawis sa kanayunan, ang aktuwal na mga batas, programa o kasunduang ito upang maisakatuparan ang panawagan para sa libreng pamamahagi ng lupa.

Sa pamamagitan ng sama-sama at mapangahas na pagkilos sa mga kampuhan, barikada, welga, okupasyon at bungkalan, nagiging kagyat at materyal na pwersa ang mga kahilingan ng mga magsasaka para sa tunay na repormang agraryo. Nakita na natin ito sa pagbubuwag ng mga taga-Hacienda Luisita sa pader ng RCBC noong Abril at sa pagpasok ng mga manggawang bukid sa Lapanday noong Mayo. Sunud-sunod na ring naikakasa ang ganitong mga laban sa iba’t ibang bahagi ng Luzon, Visayas, at Mindanao.

Bahagi ang mga pagkilos na ito sa pangkalahatang pagpapalawak ng pambansa demokratikong kilusan na siya ring marapat na tahakin upang higit pang makumbinsi o mapuwersa ang rehimeng Duterte na maghunos-dili sa kanyang tunguhing pasista at maka-imperyalista.  Sakaling hindi na mangimi ang rehimeng Duterte na tuluyan nang maging pangunahing kasangkapan ng imperyalistang US at ng lokal na naghaharing uri sa Pilipinas, nakahanda ang kilusan ng magbubukid, kasama ang mga manggagawa at iba pang api at pinagsasamantalahang sektor na paigtingin ang laban sa pyudalismo, burukrata kapitalismo, pasismo, at imperyalismo. ###

 

 

 

 

 

Farmers submit priority list of haciendas to be dismantled and distributed

Militant peasant groups and land reform advocates from different sectors trooped to Mendiola Bridge today demanding that the Duterte administration fully cooperates with the National Democratic Front of the Philippines (NDFP) in expediting the crafting of a Comprehensive Agreement on Social and Economic Reforms (CASER) that should include provisions on free land distribution to farmers and the consequent dismantling of the hacienda system involving thousands of hectares of agricultural lands controlled by big landlords and oligarchs.

 

The NDFP and the Government of the Republic of the Philippines (GRP) are expected to wind down tomorrow with the week-long fourth round of formal peace talks in The Netherlands after a shaky start and a lengthy deliberation that resulted with both parties agreeing to forge an interim joint ceasefire subject to the final signing of the CASER.

 

“There should ultimately be specific and categorical statements on free land distribution in the provisions regarding agrarian reform and rural development if we want the final document of the CASER to genuinely effect social justice,” said Antonio Flores, secretary general of Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP).

 

According to KMP, one of the chief reasons for the failure of all previous programs on agrarian reform is the refusal of past administrations to distribute land to the farmers for free. Citing data from the Land Bank of the Philippines, the group said that only one out of ten land reform beneficiaries have been able to pay the amortization cost imposed on awarded lands since the Comprehensive Agrarian Reform Program (CARP) was implemented in 1988.

 

KMP also said that it has submitted to the NDFP a priority list of landholdings or haciendas owned and controlled by the country’s biggest and despotic landlords and multinational corporations that would have to be dismantled and distributed for free to millions of tillers as soon as the CASER is finally signed and becomes operative.

 

Among those in the said list are the more than six thousand hectares of sugar land in Hacienda Luisita in Tarlac which according to KMP is still under the direct control of the Cojuangco-Aquinos despite a 2012 Supreme Court decision that ordered its distribution, the 6,000-hectare banana plantation owned by the Lapanday Foods Corporation and the Lorenzos of Mindanao who are said to be co-owners as well of Hacienda Luisita, and the more than 30,000 hectares of agricultural estates owned by Eduardo Cojuangco mostly found in Negros, Isabela and Mindanao.

 

Also shortlisted are the following: Hacienda Looc (Batangas) – 8,650 has.; Hacienda Dolores (Pampanga) 8,100 has.; Hacienda Yulo (Laguna) – 7,100 has.; Clark Green City (Pampanga-Tarlac) – 36,000 has.; Fort Magsaysay (Nueva Ecija) – 3,100 has.; Yulo King Ranch (Palawan) – 40,000 has.; Hacienda Roxas (Batangas)- 8,813 has.; Hacienda Zobel (Batangas) 12,000 has.; Hacienda Larrazabal (Ormoc) 6,500 has.; Araneta Estate (Bulacan) 3,000 has.; Floirendo plantations (Mindanao) 8,500 has.;  DMCI-Consunji logging areas (Sultan Kudarat)- 102,954 has; and San Miguel Corp. energy areas (Davao) 19,000 has.

 

“KMP and its allies in the workers sector and other progressive groups are part of a national movement for free land distribution that will continue to pressure the government to seriously work things out with the NDFP in addressing the root causes of the armed conflict primarily by initiating fundamental social and economic reforms through genuine agrarian reform and national industrialization,” Flores said.

KMP also called on the Duterte government, especially in the light of an impending interim joint ceasefire between the GRP and the NDFP, to immediately order the Armed Forces of the Philippines to pull out its troops in the countryside which the group said have stepped up its military operations in peasant and national minority communities since February.

“We are joined in our protest action today by our Lumad brothers and sisters who have come all the way from Mindanao to condemn the recent bombings of the AFP in their areas; the President should immediately put a stop to the continued terror attacks of the military against the people, ” Flores said.#

NEWS RELEASE 

Farmers and rights groups: #StopKillingFarmers! Free land distribution now!

A day before the first anniversary of the Kidapawan massacre and two days before the scheduled resumption of formal talks between the Government of the Republic of the Philippines (GRP) and the National Democratic Front of the Philippines (NDFP), hundreds of farmers, human rights defenders and peace advocates held a protest action today at Mendiola Bridge to condemn the escalating extra judicial killings against farmers and to call on both panels of the peace negotiations to expedite the signing of a comprehensive agreement on social and economic reforms (CASER) that will provide for, among others, the free land distribution to Filipino farmers.

#StopKillingFarmers

In a statement, the Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP) and the #StopKillingFarmers Network said that the campaign of killing farmers by state agents unleashed by the previous Aquino administration as exemplified by the bloody dispersal of protesting farmers in Kidapawan on April 1, 2016, continues to terrorize the countryside under the present Duterte government.

“Since July last year, extra judicial killings of farmers, indigenous peoples, workers and activists have already taken 46 lives, the rate of which sharply increasing since the Armed Forces of the Philippines declared an all-out war against the CPP-NPA-NDFP in February,” said KMP secretary general Antonio Flores.

In Compostela Valley alone, according to Flores, ten farmers have already been killed, all active participants in the struggle for land reform and the campaign to drive away military troops from civilian peasant communities.

“The government’s so-called Development Support and Security Plan or Oplan Kapayapaan is a mere continuation of previous regimes’ fascist and US-instigated counter insurgency programs that have failed miserably to address the root causes of the armed conflict and instead took a great number of civilian lives,” Flores said.

According to KMP, while it considers the resumption of the peace talks between the GRP and the NDFP as a positive development, President Duterte, in his capacity as commander-in-chief, should order the scrapping of Oplan Kapayapaan and effect the immediate pull out of AFP troops in the countryside.

Free land distribution and peace

The fourth round of the peace talks this April will continue to deliberate and try to harmonize the respective CASER drafts of both panels amid the calls of peasant groups and various sectors for genuine agrarian reform, rural development and national industrialization.

The KMP said that it will keenly follow the developments during the fourth round of talks specifically concerning the CASER provisions on agrarian reform which it believes should adopt a program of free land distribution.

“Landlessness of farmers is still among the major problems of the people, causing perpetual poverty and hunger, especially as all the land reform programs of past regimes have failed. The gravity of the land problem continues to compel farmers to organize themselves and struggle for social justice even as they become targets of brutal force by the military and other armed instruments of a state that generally protects the interest of big landlords and foreign corporations,” Flores said.

Mindanao contingent

Present in the Mendiola protest action were around 70 members of the Madaum Agrarian Reform Beneficiaries, Inc. (MARBAI) who travelled all the way from Madaum, Tagum City in Southern Mindanao to bring their urgent issues to Malacanang, particulary concerning the allegedlandgrabbingof their lands and the violence being committed against them by the Lapanday Foods Corp. (LFC), a fresh fruit production company owned by the Lorenzo landlord family.

The farmworker-beneficiaries are calling for the junking of the Agribusiness Ventures Agreement (AVA) that Lapanday is said to be using as legal basis to take over 119.25 hectares of lands intended for MARBAI and its 159 members. Despite MARBAI not being a party to the said AVA, Lapanday’s claims has resulted in the dispossession of the farmworkers and the constant harassment and violent attacks by Lapanday armed security forces against the farmers group. #

#ConfirmKaPaeng
CA should confirm DAR’s Mariano

The Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP) today expressed support to Secretary Rafael Mariano who was bypassed by the Commission on Appointments (CA).

The peasant group said it was unfortunate that Mariano was ‘snubbed’ by the CA and was not confirmed on time. Mariano, who is set to be reappointed by President Duterte, will again face the CA on May when the session resumes.

“We knew that Ka Paeng would hurdle his appointment at the CA. His pro-farmer thrust and directives at DAR and his committment to advance genuine agrarian reform are regarded as ‘adversarial’ by big landlords and landowners,” said KMP Secretary General Antonio Flores.

The KMP leader said they will staunchly support Mariano as he may face oppositors especially from big landlords. “Mariano’s experience as a farmer-leader and a  progressive lawmaker are among his strengths that should be considered by the CA.

Flores said as far as farmers are concerned, “Mariano is doing a good job at DAR and we want him to fully expedite the agency’s mandate to protect the land tenurial rights of farmers and to ensure the equitable distribution of lands to achieve food self-sufficiency, agricultural productivity and rural industrialization.”

“Ka Paeng has our full trust and confidence. His leadership at DAR continue to inspire farmers to further assert their right to the lands,” the peasant leader said. ###

 

‘Dugo sa patubig’

 

 

The Kilusang Magbubukid ng Pilipinas strongly condemned the appointment of former AFP Chief Ricardo Visaya as the administrator of the embattled National Irrigation Administration (NIA). “Visaya’s appointment as NIA chief is a grave insult and affront to farmers. Visaya has a long list of crimes against the peasant masses. We will counter his appointment,” said KMP chairperson Joseph  Canlas.

 

“NIA is a civilian agency mandated to provide irrigation services to farmers and agricultural producers to help ensure food security and rice self-sufficiency. Why appoint a retired general, a human rights violator, more so, a much-reviled former AFP Chief to NIA’s top post?” asked Canlas, noting that ‘Visaya is more likely to pour blood instead of water into farmlands and irrigation canals.’

 

“We are demanding free irrigation, not a free reign for Visayas to continuously abuse farmers’ rights,” the KMP leader said.

 

Visaya was the ground commander of the 69th Infantry Batallion Philippine army during the 2004 Hacienda Luisita Massacre that killed seven farmworkers in the disputed Cojuangco-Aquino landholdings. Visaya, a trusted protege of Gen. Jovito Palparan, is also accountable for the abduction and torture of brothers Raymond and Reynaldo Manalo, the disappearance of UP students Karen Empeno and Sherlyn Cadapan, and the militarization of urban poor communities during Arroyo’s Oplan Bantay Laya.

 

In Mindanao, Visaya served as the commander of the Philippine Army’s 4th Infantry Division, the notorious military unit responsible for killing and forcible evacuation of farmers and Lumad and their communities in CARAGA and Northern Mindanao regions.

 

During the start of Oplan Bayanihan under the previous Aquino administration, the Philippine Army’s 69th Infantry Battalion which was personally trained and handled by Visaya was deployed to Davao City where it unleashed terror upon the civilian population. In 2015, the same army unit was responsible for the strafing of the home of KMP leader Aida Seisa in Davao’s Paquibato district and killing three people, including a tribal datu.

 

“Visaya is a legit Jovito Palparan clone. He is responsible for numerous killings of peasant and Lumad leaders, human rights abuses and military atrocities in peasant communities,” the KMP leader said.

 

The farmers group will protest Visaya’s appointment and Duterte’s persisting political accommodation to the retired army general. ###

 

 

 

Our quest for a just and lasting peace will continue even as we welcome the termination of the unilateral interim ceasefire by the New People’s Army (NPA),” said KMP chairperson Joseph Canlas in reaction to the declaration of termination of ceasefire by the NPA.

“The termination of the ceasefire by the NPA will give justice to farmers  who are perpetually terrorized by AFP troops and private security of landlords, plantations and mining companies,” Canlas said.

“We will not be surprised if in the coming days and weeks, the NPA would carry out punitive actions against anti-people and environmentally-destructive enterprises guilty of crimes against the peasant masses,” the KMP leader said

Canlas said the Lorenzo family owned-Lapanday Foods Corp. is responsible for landgrabbing and eviction of thousands of agrarian reform beneficiaries in Tagum Davao del Norte while San Miguel Corporation’s Agusan Minerals and Petroleum is implicated in the killing of Compostela Valley peasant leader and anti-mining advocate Jimmy Saypan.

dec-12_lapanday-shooting

“For more than four months, we have raised to the peace negotiating panels, particularly to the GRP, complaints on incidents of extrajudicial killings, illegal arrest, forced evacuation, threat, harassment and intimidation and use of schools, medical, religious and other public places for military purpose in rural areas which are violations of the Comprehensive Agreement on Respect for Human Rights and International Humanitarian Law (CAHRIHL). Farmers and indigenous peoples have also demanded the pull-out of AFP troops from farms and ancestral lands.”

“The mercenary AFP took advantage of ceasefire to further inflict harm upon the civilian population, particularly farmers and Lumad asserting genuine land reform and resisting landgrabbing schemes.”

Canlas noted that from August 2016 to January this year, 20 farmers were killed, either by suspected state forces and paramilitary acting as security force multipliers and goons of landlords.

Negros_ejk_jan25_1_edited

“The AFP’s intense militarization campaign under the guise of Peace and Development Outreach Program (PDOP) in rural areas and peasant communities that are being carried out by AFP have resulted to ceasefire violations and have further endangered the lives and livelihood of millions of farmers and rural folk.”

“The government peace panel reneged several times on its pledge to release political prisoners including sick and elderly detainees,” Canlas said who also noted that KMP and Tanggol Magsasaka have aided rights group KARAPATAN in fulfilling documentation requirements necessary for the releaseof peasant political prisoners.

More than 400 political prisoners, majority of whom are from peasant origin, are still languishing in jails nationwide on trumped-up and fabricated criminal cases.

Canlas said farmers will remain vigilant in exposing the government’s new counterinsurgency plan — Oplan Kapayapaan. ###

 

 

Disarm and arrest Lapanday security guards– KMP

Lapanday, local police, LGU accountable for violence against ARBs and farmworkers

 

Tagum City — The Kilusang Magbubukid ng Pilipinas (KMP) said perpetrators in the series of shooting at Lapanday Foods Corporation (Lapanday) in Barangay San Isidro, Madaum, Tagum City that wounded nine (9) farmworkers from the Madaum Agrarian Reform Beneficiaries Inc. (MARBAI) should be brought to justice. “To ensure the safety of farmworkers and ARBs, we demand the immediate disarming and arrest of all security guards involved in the shootings. We also demand that the Lapanday management, the Lorenzo family, the local police and LGU be held accountable for the violence and injustice against farmers,” said Antonio Flores, secretary general of KMP.

“There is imminent danger and threat to the life of farmworkers as long as armed security guards are inside the banana plantation,” the KMP leader said. On December 9, MARBAI farmworkers decided to launch the mass action and militant assertion to reclaim the 145 hectares of land awarded to them by the government in 1996 but was landgrabbed by Lapanday. The ARBs were not able to utilize the lands for more than six years. Since June 3, 2016, they have set up camp outside the plantation gates to protest Lapanday’s landgrabbing and onerous AVAs. “The exploitative AVA between Lapanday and the ARBs’ cooperatives left farmworkers with only an average of P70 daily income from the banana plantation,” Flores said.

The national fact finding and solidarity mission (NFFSM) initiated by KMP, Unyon ng Manggagawa sa Agrikultura, KARAPATAN, and local organizations from Southern Mindanao Region found several rights violations committed against MARBAI farmworkers. “The security guards intended to kill the farmworkers even without any provocation. Documented accounts reveal that the security guards directly pointed their shotguns at the ARBs,” said Reynante Mantos, chairperson of the Hugpong sa mga Mang-uuma sa Compostela, provincial chapter of KMP.

Initial findings of the NFFSM also showed that security guards, employed by ACDISA security agency, fired shotguns during the period of December 9 to 14. Despite this, the Tagum City police refused to arrest the security guards. The indiscriminate shooting of farmers by the armed security guards on December 12 and December 14, respectively, resulted to the wounding of the following victims: Jose Balucos, 42 years old Rico Saladaga; Jojo Gomez, 26 years old; Belardo Francisco, 53 years old; Emanuel Buladaco, 46 years old; Joseph Bertulfo, 58 years old; Taldan Miparanun, 16 years old; Ronald Patindol, 32 years old and Randy Rana. As of today, Balucos and Saldaga, are still recuperating at the Davao Regional Hospital Tagum City.

Flores said “the continuing absence of a genuine land reform would inevitably compel tillers and farmworkers to launch more militant actions to assert their moral and historical claim to the lands.” In Mindanao, farmworkers are preparing for more land occupation activities and mass actions to press their legitimate demand for land, increase in the farmgate prices of their agricultural produce and genuine land reform. The peasant group also supported the demands of MARBAI farmworkers for their immediate reinstatement on the lands, revocation of the oppressive agribusiness venture agreements (AVAs) with Lapanday, the cancellation of illegitimate debts and loans charged by Lapanday to ARBs amounting to Php800-million; the granting of subsidies and production support to ARBs and the enactment of House Bill 555 or the Genuine Agrarian Reform Bill (GARB) that seeks free land distribution to tillers. ###

Reference: Antonio Flores, KMP SecGen – 0921-2726682

 

 

 

Wounded agrarian reform beneficiaries remain in critical condition

 

Madaum, Tagum City—Undaunted Agrarian Reform Beneficiaries militantly cut the bitter banana trees of Lapanday Food Corporation (LFC) as an act of collective defiance, like cedulas being torn during the cry of Pugad Lawin. Farmers continue to assert their right to land amid threats and shootings from LFC gunmen.

Madaum Agrarian Reform Beneficiaries Association Inc (MARBAI) decided to raise their protest after the LFC guards opened fire at them yesterday, hurting five of its members and a supporter. “Wala na kaming aasahan pa sa mapanlinlang at sakim na kumpanya ng berdugong Lapanday. Ang mahalaga ngayon ay ang mabawi namin ang aming lupa, amin ito kaya dapat kami ang magsasaka.”

In a statement by Antonio Tuyak, UGMAD-TRA Spokesperson. MARBAI claims that the 1,469 hectares of land from Hijos Plantation Incorporated belongs to the the 1,291 agrarian reform beneficiaries as it was awarded to them. Meanwhile, the struggle of MARBAI continue to gain support. Hugpong sa Mag-Uuma sa Walog Compostela (HUMAWAC) a farmers alliance express support calling more farmers to join the MARBAI struggle. #

(photo by Kilab Multimedia)

 

YESTERDAY:

 

alert_lapanday-shooting_tagum_dec12